موضعگیری مردخانه به هنگام اختلاف خانوادگی
در نزدیکی خانه ما، آقایی زندگی میکرد که هر گاه به خانه میآمد و میدید که بین مادر خود و خانمش دعوا و درگیری بود، فوری خانه را به عنوان اعتراض ترک میکرد.
شاید یکی از چالشهای مهمی که ممکن است در زندگی زناشویی، برای هر مردی افتاق بیفتد، این باشد که گاهی، مرد خانه میان دو راهی بین خانم خانه و مادر خود قرار میگیرد؛ به گونهای که از یک طرف خانم او یک انتظاری دارد و مادرش انتظاری دیگر[به عبارتی؛ بین آن دو لج ولجبازی ایجاد میشود] و از طرفی دیگر برآوردن هر دو انتظار نیز برای مرد خانه ناممکن است، لذا مرد خانه نمیداند چه موضعی از خود نشان دهد که موجبات نارضایتی هردو را فراهم نکند.
امام علی(علیهالسلام) در نهجالبلاغه، راهکار و قاعدهای را ارائه کرده است که برای هر فردی که در چنین وضعیتی قرار میگیرد، با به کار بستن آن، مثمرثمر خواهد بود.
حضرت فرمودند؛ «کُن فِي الفِتنةِ کَابنِ اللَّبُون، لا ضَرعٌ فَیُحلَب وَ لا ظَهرٌ فَیُرکَب؛ در فتنهها همچون بچّه شتر باش، نه پستانی دارد که او را بدوشند و نه پشتی که سواری دهد.»[1]
بنابراین، مرد خانه باید به گونهای موضعگیری کند، که نه به حقوق خانم خانه تجاوز کرده باشد و نه موجبات نارضایتی مادرش فراهم کرده باشد.
از اینرو، چه بسا موضع گیری آن آقا که گاهی خانه را به عنوان اعتراض ترک میکرد، فرار از فتنه باشد.
البته، ناگفته نماند که این راهکار تنها برای زمانی است که امکان قضاوت در آن لحظه نباشد. از اینرو بعد از دعوا و هنگامیکه آرامش نسبی بین دو طرف ایجاد شد، مرد خانه با ریشهیابی کردن علت اختلاف همراه با آرامش، میتواند اختلاف و چهبسا سوءتفاهم را بین آن دو حل کند.
پینوشت:
[1]. شرح نهجالبلاغه،ج18،ص82
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم بهمن ۱۳۹۲ ساعت ۳:۵۱ ب.ظ توسط عقیل مصطفوی مجد
|
